Home

Ja... en dan ben je zomaar terug in Nederland, nou ja zomaar, het kost een paar uurtjes.
Gelukkig hebben Maaike en ik goed geslapen in het vliegtuig, dat scheelt een hoop!
Heerlijk om m'n vriendje weer vast te houden, maar het gaat nog even tijd kosten om Afrika los te laten...
Het afscheid was heftig, ik heb zoveel respect voor de mensen daar en we hebben erg veel lol gehad samen.
Er is maar 1 oplossing, een keer terug om ze te bezoeken!

De laatste dagen waren ongelooflijk!!!
De vrijdag gingen we wat later naar het strand (beachproject), halverwege werd Austin gebeld en gingen we naar het ziekenhuis.
Er was een jongetje (9 jaar) op het strand bijna verdronken, hij heeft het gered maar de 2 mannen die hem wilden redden zijn beide omgekomen.
1 van de mannen was de stiefvader van het jongetje en van de andere man wisten we in eerste instantie niets.

Lieve allemaal,
Dit is waarschijnlijk het laatste berichtje uit Zuid Afrika…
Even een traantje wegpinken, wat een herinneringen, wat een mooie mensen en wat en fantastische tijd!
Ik ga deze 6 weken altijd onthouden!!
We hebben de laatste week nog heel veel mooie dingen meegemaakt.
Maaike, ik en Eva zijn mee geweest naar court met Sdudla, het ging om een 11 jarig meisje wat verkracht is toen ze 9 was.
Oftewel 2 jaar geleden en we zitten nu al in de rechtbank…
Dag 1 gaf de verkrachter toe dat hij het had gedaan, daarom hoefde ons meisje niet te vertellen wat er was gebeurd, scheelt weer een trauma!
Dinsdag zei onze dader dat ze alleen maar hadden gespeeld en dat er verder niets was gebeurd.
Oftewel…het arme meisje moet nu toch naar court om haar verhaal te vertellen, er is een nieuwe afspraak en dus loopt de freak nu nog langer vrij rond…
TIA! Oftewel This is Afrika!!
 

Hallelujah!
Iedereen die naar de kerk gaat in Nederland gaat zou eigenlijk verplicht moeten zijn om een dienst in Zuid Afrika bij moeten wonen.
Wat een passie, wat een hou vast voor de mensen die niets hebben.
We werden opgehaald door de dochter van de pastoor, met 12 volwassenen (denk even aan de Afrikaanse billen...) in een auto.
Gezellig!
We waren erg benieuwd naar het gebouw waar we terecht zouden komen, dat bleek een groen-gele tent te zijn!
Geweldig, allemaal tuinstoeltjes en verder gewoon niets, je hebt natuurlijk ook eigenlijk niets nodig om te geloven...
De stemmen waren weer erg mooi en als je mensen uit Nederland in je kerk hebt dan moet je die natuurlijk even knuffelen!
Wat een warme mensen, en zo dankbaar!
Ik dacht, ik zal nog even een paar foto's plaatsen, misschien leuk voor thuis?
Liefs!!

Zo! Dat is weer lange geleden!
Ik heb echt een fantastische, drukke, emotionele, gezellige en schokkende week achter de rug!
We begonnen Zaterdag met een hectische support Group, veel kinderen en veel kinderen die we persoonlijk “moesten”zien vanwege de cases.
Iedereen had afspraken met “hun”kind, dat ze langskwamen om te praten.
Dat maakte het lastig omdat er dan ook nog 30 kinderen staan te trappelen om een beetje aandacht.
We kregen te horen dat ons meisje van 2 waar we de eerste week voor hebben gezorgd, niet goed gaat.
Ze Heeft uitslag/wondjes op haar hoofd en het gezin waar ze is opgevangen heeft geen geld voor eten luiers.
Geen fijn bericht dus, het is dan ook niet mogelijk om iets te gaan halen en het naar het meisje te brengen omdat er dan de volgende dag 20 mensen voor de poort staan voor hulp.

Sawubona, cunjani?
Oftewel hallo! Hoe gaat het?
Ik hoorde dat de lente nu dan echt begonnen is bij jullie, lekker hoor! Geniet ervan!
Wij zijn deze week ook weer lekker bezig geweest, wat een goede keuze is het geweest om hierheen te gaan!!
Maandag zijn Maaike, Eveliene en ik meegeweest met Michelle naar Agape.
Michelle runt het honor programme, zij volgt de kinderen die ooit via Bobbi bear zijn geplaatst in safe-homes of andere opvangplekken.
Prachtig project ook weer binnen Bobbi bear, het geeft een fijn gevoel als je weet dat er ook na plaatsing een oogje in het zeil gehouden wordt.
Het gebeurd dan ook dat de omstandigheden bizar zijn en dat een kind geen aandacht, liefde of opvoeding krijgt.
Dan mag het elke dag zijn/haar eigen uniformpje wassen voor school en zorgen dat het zich vermaakt rondom z’n bedje, matrasje of hoekje.

Oh wat is er veel gebeurd na m’n laatste verhaal!!
Ik ga m’n best doen om het goed over te brengen naar jullie.
Na ons fantastische weekend kwam er op maandag een case waar ik me mee mocht bezig houden.
Het ging om een 14 jarig meisje wat door een counseler van school werd binnengebracht.
Het meisje vertelde dat ze 3 keer “aangerand” is door haar stiefvader (politieman) waar de moeder een jaar geleden mee getrouwd is.
Ik heb een lang gesprek met haar gehad, wat heel fijn was om te doen.
Je kan het vertrouwen winnen en echt even dieper op een verhaal ingaan.
Nu noemt men dat hier counselen, maar eerlijk gezegd heb ik geen idee waar ik mee bezig ben!!!
Blijkt toch dat het goed was want de lieve schat heeft me in vertrouwen genomen en heel veel verteld, we hebben nu ook nog bijna elke dag contact om te checken hoe het gaat.
De moeder van het meisje kwam ook naar bobbi bear om te horen wat er aan de hand was.

Zo kunnen jullie zien waar ik uithang!
Liefs!

Prachtig weekend gehad!!!
Pijnlijk hier en daar maar onbeschrijfelijk mooi!!
We zijn op een paard door de bergen van Lesotho gereden, een onafhankelijk landje in Zuid Afrika waar alles nog enorm primitief is.
Geen elektriciteit, vervoer per paard en een schitterende omgeving.
Jolanda (mede-vrijwilliger) omschreef het heel mooi, het was net de bijbel.
Loslopende ezels, koeien en kippen, mensen met kleden om zich heen gewikkeld tegen de kou en ronde huisjes met rieten daken.
We werden zaterdag op een paard geholpen, even wennen maar….. het viel me erg mee.
Ik had het sloomste paard op aarde die graag achteraan wilde lopen en de “gids” had al snel in de gaten dat ik er niets van kon dus besloot m’n tas over te nemen.
Dat was fijn!
Ik heb, echt waar!!!, in draf en galop gereden!!! Haha, arme paard!
Na hulp van Maaike en uitleg van de gids had ik het snel in de gaten.

Lieve allemaal,
 
Ik krijg nu een beetje in de gaten hoe het hier werkt.
Het is zeker waar dat je moet wennen aan de cultuur en aan de organisatie.
Maar nu ik m’n draai goed heb gevonden kan ik aan de slag.
Ik heb een flyer ontwikkeld voor de bobbi bear locatie in Umlazi.
De mensen in Umlazi zijn nog niet goed op de hoogte van het bestaan van Bobbi bear en dat er een “container” (lees, kantoor) naast het politiebureau gevestigd is waar mensen terecht kunnen in geval van child abuse.
Dat zijn de praktische dingen die we aan kunnen pakken, dus ik heb vandaag een flyer gemaakt in het Engels en de lieve CSO (child safety officer) Sdudla gaat me helpen deze te vertalen.
Nu alleen nog op zoek naar een goedkope printshop waar ik alles kan laten drukken en dan uitdelen in de townships of scholen, leuk!!
 

Haai!

Ja die hebben we hier veel, haaien!
Ik heb alweer zoveel te vertellen!
Deze week dacht ik eerst maar eens de keuken te soppen, met alle mierennesten die zich in de keuken hebben gevestigd was dat gewoon naar mijn idee even nodig...
We zijn Zaterdag naar de support group geweest.
Hier komen ouders met kinderen voor counseling, wij als vrijwilligers zijn daar om de kinderen zowel fysiek als op mental gebied te stimuleren.
Oftewel spelletjes doen, schilderen, kleuren, enz dan een lunch voor ouders en kinderen om vervolgens lekker buiten te spelen.
Binnen 5 minuten had Claire het eerste verhaal al los, zij vroeg aan de vader van de kindjes of zij al vaker bij bobbi bear waren geweest. De vader vertelde dat dit de eerste keer was en dat zijn dochter was verkracht door 3 mannen.
Slik, welkom dan maar...

Wie had dat ooit gedacht, Mandy en Maaike samen een baby?!
We kregen woensdag na de tree te horen dat er een case was met betrekking tot een kindje van 2 jaar wat was verlaten door haar moeder.
Triest allemaal, een drinkende moeder die in de prostitutie werkt en een veel te wijs meisje.
Het meisje heeft 2 nachten tussen Maaike en mij in geslapen, gelukkig at ze heel goed en was ze verder lichamelijk gezond.
Sporten hoef ik voorlopig niet aangezien de lieve schat 12 KILO woog en veel op m'n armen heeft gezeten..
Donderdag hebben we de hele dag bij wellfare doorgebracht, hier moeten ze zoeken naar een plekje voor kindertjes, alleen zijn ze niet erg van plan om te werken.
Bizar om te zien dat Bobbi bear zich inzet voor de kinderen, ze opvangen zodat ze niet op straat worden achtergelaten of omgebracht(!!) en dat wellfare gewoon te beroerd is om samen te werken met deze organisatie...

Na een lange maar prima reis zijn we dan nu in zuid Afrika!!!
Wat fantastisch! Het weer is geweldig, lekker warm, fijn zonnetje...
De mensen hier zijn ontzettend warm en open, het is ongelooflijk om je zo snel zo welkom te voelen.
De mensen zijn zo gedreven en doen zoveel! We kunnen niet wachten om te starten, helpen waar we kunnen!
De huisjes zijn ook perfect, Maaike en ik zitten met Claire en Jolanda in een huisje, alles erop en eraan, 2 slaapkamers, een keukentje en een fijn balkon.
Niets te klagen alleen maar een heel fijn gevoel!
Op het missen van m'n vriendje na natuurlijk! Het afscheid nemen viel ook echt wel zwaar, wat lastig om zo'n fijn iemand op schiphol te laten staan.

Gelukkig hebben we een fijne groep vrijwilligers waar we zeker een mooie tijd mee gaan beleven!

Nog 2 nachtjes in m'n eigen bed en dan gaan we! Op naar Zuid Afrika, naar de warmte! (sorry)
M'n koffer staat klaar, ik denk nu echt alles te hebben, en anders is het pech zullen we maar zeggen...
Ik wil iedereen nogmaals bedanken voor alle gulle giften die we straks heel goed kunnen besteden. We zullen ons best doen om een goed doel voor het geld te vinden.
De wijnverkoop was een groot succes! Erg leuk! In totaal heb ik 40 dozen versleept!!
Vanavond ga ik met m'n vriendje lekker uit eten bij restaurant TOV.
Deze lieve mensen hebben een week wijn verkocht in hun restaurant in het teken van Bobbi bear.
Vanavond krijg ik te horen hoeveel daarmee is opgehaald, maar het enthousiasme en de inzet van het restaurant is al heel veel waard!
Ik hoop tijdens mijn verblijf in Afrika wel op de hoogte te blijven van al het nieuws uit Nederland! Dus mocht je iets te melden hebben, dan graag!

Vandaag (26 November) heb ik samen met Maaike een presentatie gegeven over Bobbi bear op ons werk.
De collega's waren erg enthousiast en nieuwsgierig naar wat we precies gingen doen, vandaar deze actie.
Nienke (oud en weer toekomstig vrijwilliger) heeft ons geholpen, zij vertelde over Building a dream en kon de vragen beantwoorden waar wij dat nog niet konden, Nienke bedankt!
Ik vond het toch een beetje spannend toen ik de grote opkomst zag, erg leuk dat iedereen zo begaan is.
De power point was super (al zeg ik het zelf....), beetje jammer dat het filmpje niet goed verstaanbaar was en moeilijk opstartte.
Onze lieve collega's hadden van te voren al geld opgehaald en in een leuke kaart gedaan, hier zijn we natuurlijk erg blij mee en zullen het goed besteden! Dank jullie wel!!!
Ik denk dat het een geslaagde presentatie was, nu op naar het inslaan van de wijn en verkopen maar....

Zo, en toen was alles geregeld. Nou ja, bijna alles dan.
Het staat in ieder geval vast dat ik vanaf 22 Februari, 6 weken lang, te vinden ben in zuid Afrika!!!
6 weken van huis om te proberen iets goeds te doen voor de mensen die het zo hard nodig hebben...
Spannend? Zeker wel!
Ik ben enorm benieuwd naar wat ik allemaal ga zien en beleven, er gaat al van alles door mijn hoofd maar zal toch moeten afwachten!

Het avontuur ga ik aan samen met m'n collega en vriendinnetje Maaike.
Dit maakte het wel gemakkelijker om de knoop door te hakken.
Zo kunnen we bijvoorbeeld na thuiskomst alle verhalen en belevenissen nog een keer doornemen..

Nu maar hard aan de gang met het zoeken van sponsoren, een lijst maken "wat in te pakken" en maaltijden invriezen voor 6 weken zodat m'n mannetje er ook nog is als ik thuiskom.

Ik zal jullie op de hoogte houden.
Ik heb er zin in!!!!

Mandy